หลอดไฟให้ความร้อนแบบอินฟราเรด ชนิดฮาโลเจน

หลอดไฟให้ความร้อนแบบอินฟราเรด ชนิดฮาโลเจน

การทำความเข้าใจเกี่ยวกับหลอดไฟอินฟราเรดแบบฮาโลเจน

หลอดไฟอินฟราเรดแบบฮาโลเจนนั้นมีโครงสร้างคือมีไส้ทังสเตนอยู่ภายในท่อควอตซ์ โดยมีก๊าซฮาโลเจนอยู่ภายในท่อนั้นด้วย
ทำไมต้องใช้ก๊าซด้วยล่ะ? เพราะก๊าซนี้ช่วยให้เราสามารถสร้างความร้อนได้สูงมาก โดยที่ไส้ทังสเตนจะไม่ระเหยไป และทำให้ผิวกระจกดำลง ผลลัพธ์ก็คือมีรังสีความร้อนความยาวคลื่นสั้นที่สามารถทะลุเข้าไปในวัสดุต่างๆ ได้ รังสีนี้ไม่ได้หยุดอยู่แค่บนพื้นผิวเท่านั้น แต่สามารถเข้าไปข้างในได้ด้วย

การหาจุดสมดุลของพลังงาน

เมื่อเราเลือกหลอดไฟ เราต้องคำนึงถึงปริมาณความร้อนที่จำเป็นต้องส่งไปยังวัตถุที่ต้องการจะรักษา หากเราใส่กำลังไฟมากเกินไปในหลอดที่มีขนาดเล็ก ก็จะทำให้มีความหนาแน่นของพลังงานสูงมาก นั่นคือสิ่งที่เราต้องการเมื่อต้องการให้การรักษาเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยไม่มีเวลาเสียไป
แต่ถ้าเราใช้แรงดันไฟฟ้าสูง ก็ต้องมั่นใจว่าแหล่งจ่ายไฟและความต้านทานของหลอดไฟจะทำงานร่วมกันได้ดี แรงดันไฟฟ้าที่สูงจะช่วยลดกระแสไฟฟ้าให้น้อยลง ซึ่งหมายความว่าสายไฟของเราจะไม่ต้องรับแรงกดดันมากเกินไป
แต่ก็มีข้อเสียด้วย นั่นคือความร้อนมากมายนั้นจะส่งผลเสียต่อตัวกระจกสะท้อนความร้อน หากตัวกระจกสกปรกหรือมีรอยขีดข่วน ก็เท่ากับว่าเรากำลังเสียพลังงานไปโดยเปล่าประโยชน์ จงรักษาตัวกระจกให้สะอาด เพื่อไม่ให้เสียเงินโดยเปล่าประโยชน์

ควอตซ์และการเชื่อมต่อ

เราใช้กระจกควอตซ์ เพราะมันสามารถทนต่อแรงกระแทกทางความร้อนได้ดี มันไม่แตกเมื่อเจอกับความร้อนสูง ในการใช้งาน เรามักใช้ตัวเชื่อมต่อมาตรฐานอย่าง R7s หรือ SK15 เพื่อให้สามารถเปลี่ยนหลอดไฟได้ง่ายในเตาอบอุตสาหกรรมต่างๆ
บางหลอดไฟยังมีการเคลือบพิเศษอีกด้วย เราใช้การเคลือบนี้เมื่อต้องการปรับความร้อนให้ตรงกับจุดที่ต้องการจะรักษา นั่นก็คือการปรับให้ความร้อนกระทำกับจุดที่ต้องการจริงๆ

การใช้งานจริง (และความเสี่ยง)

เราจะเห็นหลอดไฟเหล่านี้ใช้กันอยู่ทั่วไป เช่น การพ่น PET การทำให้สีแห้ง หรือการอบวัสดุต่างๆ รังสีความร้อนความยาวคลื่นสั้นนั้นสามารถส่งผลได้อย่างรวดเร็วมาก
แต่ความเร็วนี้ก็มีทั้งข้อดีและข้อเสีย หากสายพานลำเลียงช้าลง หรือหลอดไฟอยู่ใกล้กับวัตถุมากเกินไป ก็อาจทำให้พื้นผิวของวัตถุไหม้ได้ ดังนั้นเราต้องปรับระยะห่างและความเร็วให้เหมาะสม เพื่อให้ได้ความร้อนที่เพียงพอ โดยไม่ทำให้วัตถุไหม้